Wat zijn de behandelingsmogelijkheden voor mijn liesblessure?

Geachte,

Ik heb een vraag m.b.t. een (chronische ?) liesblessure.

Sinds februari 2001 last van liesblessure, begonnen aan linkerlies, later hoofdzakelijk rechterlies. Omschrijving klacht : stijf gevoel, af en toe steken. Sporten is gewoon mogelijk. Vanaf maart 2001 behandeling door fysiotherapeut. Oorzaak volgens fysio is overbelasting door te zware trainingen in combinatie met onjuiste afstelling van nieuwe mountainbike (’09-2000). Behandeling zeer snel resultaat. Echter nog tijdens de behandeling verergerde de klachten toch weer. Zolang de klachten niet zouden verergen, mocht ik gewoon verder trainen, wat ik dus ook heb gedaan. Achteraf gezien heb ik wel te vaak en veel te zwaar getraind.

Door wijziging van zadelhoogte kwam ik erachter dat een hogere positie de liesklachten iets verminderen. Echter na enkele maanden kreeg ik hierdoor last van spieren (hamstring) in de knieholtes. Rechterknieholte : stijf, ‘doof’ gevoel, niet pijnlijk. Linker knieholte : minder klachten, maar af en toe een zeer scherpe pijn aan de buitenzijde in de knieholte.

Bioracer-meting laten uitvoeren voor correcte afstelling van mountainbike in oktober 2001. Per november 2001 trainingsactiviteiten aanzienlijk verminderd. Alleen nog lichte, korte, wegtrainingen, géén off-road training meer.

Van december 2001 t/m januari 2002 nieuwe behandeling door fysio gericht op klachten van knieholtes. Dit had echter géén resultaat. Beweging had wel vaak kortdurend een positief resultaat. Fysiotherapeut wist verder ook geen oplossing en adviseerde de sportactiviteiten weer langzaam (en volgens goed trainingsschema) weer op te voeren.

Vanaf eind januari 2002 systematisch 1x per week 20 km wegtraining, per begin maart 2002 trainingsactiviteiten opgevoerd naar 2x 20 km wegtraining per week.

Ben in april 2002 naar de sportarts geweest. Deze constateerde een bekkeninstabiliteit van 3-4 mm. Heb hiervoor inlegzooltjes laten maken bij Bioracer. Hij adviseerde tevens 10 weken lang krachttraining te gaan doen (2x per week). Als de klachten niet weg zouden zijn moest ik terug komen voor het maken van een echo van die spieren.

Momenteel ben ik dus bezig met krachttraining maar nog steeds zonder resultaat. Heb dit besproken met sportschool. Tijdelijk moet ik de oefeningen voor de "adductoren'' niet uitvoeren en vervangen door een veel lichtere oefening voor deze spieren. Tevens adviseerde men tijdelijk te stoppen met mountainbike training om de irritatie van de spieren te verminderen. Dit is wel opmerkelijk, zij zijn de eerste die zeggen dat ik moet stoppen met mountainbiken, en dit klinkt eigenlijk ook wel het meest logische.

Blessures zijn volgens mij zelf een combinatie van verkeerde fietsafstelling (4500 km), overbelasting spieren en (te zwaar) doortrainen met een blessure (3000 km).

Heeft u advies of misschien ervaring met een zelfde klacht ? Wat zijn evt. andere behandelingsmethoden van deze blessure ? Bestaat er een kans dat er geopereerd moet worden ?

Sorry dat de tekst nogal lang is, maar denk dat het relevant is dat er alle belangrijke punten in staan.

Ik hoop dat u eens naar deze blessure wilt kijken.

Met vriendelijke groet,

Danny

Antwoord:

 Beste Danny,

Een behoorlijk onprettige geschiedenis.

Hoewel liespijn door meer zaken kan worden veroorzaakt, ga ik er nu even vanuit dat jouw pijn wordt veroorzaakt door irritatie van de aanhechtingen van de adductoren bij je lies en hamstrings bij je knie. Ik ga er vanuit dat de sportarts andere oorzaken heeft uitgesloten. En ik ga er vanuit dat er goed is gekeken naar de stand van je zadel, de eigenschappen ervan en de stand van je voetplaatjes.

Als je kijkt naar wat het theoretische verhaal is achter jouw blessures, dan kom je in vereenvoudigde vorm op het volgende:

Spieren eindigen in pezen, die aanhechten op het bot. Spieren zijn goed doorbloede weefsels met een hoge/snelle stofwisseling en verbranding. Ze zijn niet bijzonder stevig en kunnen soms beschadigen. Maar dank zij de goede stofwisseling en doorbloeding herstellen ze zich relatief snel. In tijd van enkele weken tot hooguit 1-2 maanden zijn de problemen na een spierblessure in het algemeen weer voorbij.

Pezen zijn veel meer trekvast dan spieren. Ze kunnen langer zonder voeding en beschadigen veel minder snel.

Zijn pezen toch beschadigd dan veranderen bovenstaande voordelen ineens in nadelen. Door de trage stofwisseling en slechte doorbloeding gaat het herstel veel langzamer dan bij beschadiging van spierweefsel. Liesblessures, hamstringblessures, achillespeesblessures, tennisellebogen en andere peesblessures hebben wat dit betreft iets gemeen, namelijk de lange hersteltijd.

Peesblessures zijn er in een aantal gradaties:

In het begin is er na enige tijd wat gevoeligheid bij het sporten maar dit verdwijnt nog tijdens het sporten. Bij graad 2 Verdwijnt de pijn niet meer geheel tijdens het sporten. Bij graad 3 is er sprake van napijn die verdwijnt. Bij graad 4 verdwijnt de napijn niet meer en bij graad 5 is er sprake van verscheuring.

In het algemeen kun je zeggen dat bij behoud van belasting graad 1 overgaat in 2, vervolgens in 3 enz..

Wat is nodig voor herstel? Het allerbelangrijkste is rust voor de aangedane pees. Je mag bij wijze van spreken alles blijven doen, zolang je er maar geen pijn van krijgt, of in elk geval: zolang je de pees niet belast.

Afstellingen van je fiets, rekoefeningen (niet door de pijngrens) en eventueel andere correcties zijn allen zeer nuttig maar toch vooral ter voorkoming van een nieuwe blessure. Ze nemen de oude blessure niet weg. Die gaat alleen weg door rust, en dit voor helaas een lange tijd, gezien de eigenschap van peesweefsel dat het traag herstelt.

Je kunt niet anders dan het mountainbiken voor langere tijd stoppen. Misschien voor een half jaar, misschien voor een jaar.

Dit is veruit het belangrijkste om van je huidige blessures af te komen.

Concreet zou ik je willen adviseren om op korte termijn terug te gaan naar de sportarts. Bespreek hoe het gegaan is en hoe verder. Ik ga er zonder meer vanuit dat de sportarts niet heel anders zal denken over de noodzakelijke rol van rust in jouw herstelproces. Maar niet zelden moet de behandeling door in dit geval de sportarts, onder invloed van de ontwikkelingen worden bijgestuurd.

Ik ben er zeker van dat de sportarts voldoende deskundig is om je uiteindelijk weer zonder problemen op de fiets te krijgen. Maar wellicht is hiervoor nog veel rust en bijsturing van de behandeling nodig.

Heel veel succes.

Groeten,

J. Mens, huisarts