Kees winnaar wintertriatlon Assen Hier zijn verslag

Op 27 oktober werd de wintertrialton van Assen verreden. Om het ontstane gat dat overblijft na de afsluiting van het wielerseizoen een beetje zinvol op te vullen besloot ik me hiervoor in te schrijven zodat ik met een goed excuus de maand oktober nog fanatiek door kon trainen. Om het een beetje redelijk te houden koos ik voor de Sprintafstand; 5 km hardlopen, 25km fietsen en 10km schaatsen. Vooral dat laatste is werkelijk een verschrikking als je over net zo een abominabele schaatstechniek beschikt zoals ondergetekende. Trainen en een goed strijdplan is dus op zijn plaats. Na een paar weken liep ik de 5 kilometer spierpijn vrij in ongeveer 22 minuten. Het schaatsen zal ik wel nooit echt onder de knie krijgen maar na drie weken kon ik 27rondjes (=10 km ivm het enkel rijden van de binnenbaan) achter elkaar rijden zonder lang rechtop te hoeven staan. Ik ging er gemakshalve maar vanuit dat ik binnen het triatlonveld bij de snelste fietsers zou behoren. Het strijdplan was dan ook als volgt; lopen op een hartslag van onder de 162 (ongeveer mijn omslagpunt) dan tijdens het fietsen alles geven en er zo voor te zorgen dat ik met voldoende voorsprong het ijs op kom. Een vijfde plaats moet mogelijk zijn schatte ik in op basis van de uitslagen uit vorige jaren. Zaterdag 27 oktober te Assen, windstil. De parkeerplaats en alles rond de schaatsbaan aldaar was afgezet voor het grote evenement. Alles gaat op start nummer, dus fiets in de voor mij gereserveerde plaats gezet (helaas helemaal achteraan in het prac fermé). Na de start van het hardlopen was duidelijk dat men gelijk koos voor de aanval, wat een tempo! na 1 kilometer lag ik op een ongeveer 30e plaats en liep met een veel te hoge hartslag dus besloot ik het iets rustiger aan te doen. Een goed beslissing, want na de geplande 21 minuten kon ik mijn fietsschoenen aantrekken en het parc fermé uitlopen om te beginnen aan een wilde achtervolging. Ik haalde alles uit de kast en stoof echt tientallen tijdrijders voorbij met zeker aan het begin een snelheid die zo'n 10 km p/u hoger lag. In bochten ging ik ze met drie, vier tegelijk voorbij. De laatste kilometers gingen iets rustiger maar uiteindelijk kwam ik als vijfde! weer terug. Omdat mijn fiets dus helemaal achteraan stond ging ik als zevende het ijs op voor de 10 kilometer martelgang. Om me heen zag ik alleen wat jonge goden dus geen directe concurrenten van mij. Normaal is schaatsen dus mijn zwakste punt maar dit sloeg alles. Ik moest echt mijn best doen niet te vallen en voelde me het lachertje van de baan. De ronden kropen voorbij en ik werd continue ingehaald door jonge en oudere schaatsers, geen idee hoeveel rondjes ik voor lag op hun of zij op mij. Opeens hoorde ik de speaker roepen Kees Cohen heeft ook de laatste ronde bereikt en wordt afgetekend winnaar bij de 40+. Ik wist niet wat ik hoorde want ik werd onnoemelijk vaak ingehaald. Uiteindelijk bleek ik 23:32 over die 27 rondjes geschaatst te hebben ook dat viel mij aller zins mee. In totaal heb ik inclusief het omkleden, schaatsen aan doen en door het enorm grote parc fermé hollen het geheel in 1:25:23 afgelegd. Kortom een geweldige afsluiting voor een voor mij toch al succesvol wielrenjaar.

Verslag sluitingsrit De Kampioen, 14-10-2007 Bart, John en Alfons reden onder een strak blauwe hemel richting het zwarte biljartlaken van Wheelerplanet voor de traditionele sluitingsrit bij HSV De Kampioen. Bij aankomst bleek dat de beperking dit jaar van het aantal deelnemers duidelijk merkbaar was. In tegenstelling tot het vorige jaar waren er geen grote drommen renners maar was er een aantal waarmee de veiligheid van de koers zeker niet in het geding kwam. Hierbij ook o.a. Stan, Peter, koppelkoersgenoot Jurgen van Bers en uiteraard een ruime vertegenwoordiging van Haarlemse coureurs. Na ongeveer een half uur was er een demarrage van Mens t.b.v. op te streep te vergaren pecunia. O.a. Stan, William de Wolf en Frank Nijssen reden mee en na nog wat doortrekken vormde zich uiteindelijk een kopgroep van 12 man bestaande uit een bont gezelschap van jongere en oudere coureurs met uit de laatste categorie niet de minste namen zoals o.a. ook Theo Joosten. De twaalf vormden niet bepaald een soepel draaiende groep maar omdat het peloton het erbij liet zitten, kon de voorsprong geleidelijk worden uitgebouwd. Diverse pogingen om het niet op een eindsprint te laten aankomen hadden twee ronden voor het einde uiteindelijk enig resultaat toen een viertal wegreed: Frank, William, John en Michel Luyten. In de laatste ronde ging het viertal iets teveel naar elkaar zitten kijken waardoor nog drie renners de oversteek konden maken. Theo Joosten was in het wiel van twee andere renners meegeslopen waardoor hij met hoge snelheid over de kopgroep heen kon denderen, rechtstreeks naar de overwinning voor William de Wolf. Mens werd vijfde en Stan behaalde een mooie 10e plaats. Voor de overige uitslagen, zie www.hsvdekampioen.nl Meer foto's van deze wedstrijd (met dank aan Dolly)

Sluitingsrit WVA weer een groot succes Als sluitstuk van een prachtig wegseizoen werd door WVA op 7 oktober weer de traditionele familiedag georganiseerd met koppelkoersen en rit in lijn. Het is een groot feest wanneer eens per jaar de Randsdorpjes, Klavertjes, Schrodertjes, Mensjes en niet te vergeten de kleine Cohennen hun opwachting mogen maken. Ook dit jaar waren er weer leuke prijzen zodat alle kinderen weer tevreden naar huis konden. Bij de koppelkoers voor volwassenen werd serieus gestreden om de prijzen. Hier was iets nieuws bedacht, namelijk bonus-seconden op grond van leeftijd. Laszlo en Danny hadden weliswaar de snelste tijd gescoord maar wegens hun reeds gevorderde leeftijd konden Kees en Erik-Jan met de eer gaan strijken. Het loont derhalve de moeite om volgend jaar een in de derde koersjeugd acterende partner te zoeken hetgeen voor een leuk deelnemersveld kan gaan zorgen. Wat mij betreft is dit een goed initiatief. Vervolgens was er de rit in lijn waarbij gestreden werd om de door de onvolprezen Harry van den Berg ter beschikking gestelde prijzen. Er stond een sterk peloton aan de start met o.a. Aart Vierhouten die niet alleen was gekomen om van het mooie weer te genieten. Ook Johan van de Veen was van de partij naast een grote groep Amsterdamse wielerveteranen, zoals Max, Marc, Ferry, Paul, Tim, Alfons, Gerrie, Joop en, ondanks een slepende blessure, Roy, die wellicht binnenkort ook tot deze categorie zal toetreden. In de eerste ronde ging de teller meteen boven de 50 met het peloton daadwerkelijk in de vorm van een lijn maar het duurde tot ongeveer een half uur na de start voordat de eerste scheuren ontstonden. Er ontstond een kopgroep met uiteindelijk ongeveer 12 man met o.a. Gerrie, Alfons, Kees, Erik-Jan en John, naast een zestal witte nummers met o.a. Roy en Danny. Inmiddels won Brian Lust bij de nieuwelingen en pakte J. Res de zege bij de dames, voor Claartje Schouwenaar. Ook Piet Kralt was in de kopgroep van de partij zodat hij op zijn gemak de wedstrijd bij de 50+-ers won voor Tim Krabbe, de snelste van de achtervolgers. Doordat Erik-Jan en John uit de kopgroep wegreden konden ze gaan strijden om de eerste plaats bij de masters 40+. Erik-Jan won voor John, Kees en Alfons. Bij de elite/amateurs werd het een sprint die gewonnen werd door Johan van de Veen, voor Aart Vierhouten. De prijsuitreiking met een korte toespraak van Harry van de Berg vormde een prachtig einde van een mooie dag. In stijl werd afscheid genomen van een seizoen met weer geweldig leuke clubwedstrijden van de club met de meest strijdlustige wielerveteranen van Nederland en een bestuur dat het jaar in jaar uit weer voor elkaar krijgt om dit allemaal te organiseren. Met dank aan Otto Berchem voor de foto's Meer foto's in het album van Max

Na de "Warchild expirience" en de Kidsrace, gewonnen door Floris de Koning, werd er om het eerste clubkampioenschap van Gaul! gestreden dat open stond voor alle leden, met of zonder licentie. De prachtige omstandigheden zorgden voor een levendige wedstrijd in hoog tempo verreden waardoor al na een half uur het veld geheel uit elkaar lag en veel renners de koers voortijdig verlieten. De overgebleven coureurs maakten er een boeiende wedstrijd van met een verrassende ontknoping en het bleef dan ook nog lang onrustig op de redactie van Koersrumoer. Meer foto's van het clubkampioenschap van Gaul! Video Ontsnapping in volle gang (1,6 MB)

Verslag 22-09-2007 In Hoogezand-Sappemeer en op meer plaatsen werd gefietst en dat was op het Slotense asfalt duidelijk te merken. Een bescheiden aantal coureurs stond aan de start met o.a. Richard (bus)Kruithof, Danny Bekker en een contigent Amstelmannen met Auke Broex samen met bekende WVA-namen als Bart, Erik-Jan, Marcel, Kees, F. Zwerver en Alfons Breemes die weer zorgden voor een stevige ouverture. Het peloton liet zich niet verrassen maar dank zij een ontsnapte Levy Heijmans ging het van voren nogal tekeer en ontstond na ruim een half uur toch een kopgroep van uiteindelijk 11 man. Hierbij 5 WVA-masters, Gert Dijkstra, Levy Heijmans, Auke Broex, Danny Bekker, Mitchel Huenders en Michel Luyten. Er werd goed samengewerkt, niemand verzaakte en de mannen konden zich gaan opmaken voor de aankomst in hun categorie. Inmiddels werd de koers bij de nieuwelingen gewonnen door J. van Velzen voor R. van de Werf en R. Lof. Bij de dames helaas nog geen uitslag. Bij de masters 50+ was J. Hamer de snelste voor J. Zwanenburg en H. van Bruggen. Opgezweept door de naderende beslissing in het klassement en geruchten over reusachtige prijzen wilden de masters in de kopgroep nog graag hun punten meepakken. De top6 was in de kopgroep aanwezig en achter Kees kunnen nog 5 renners beslag leggen op de tweede plaats. Een aanval van Bart werd afgeslagen en ook Erik-Jan moest passen. Kees bleek de Charly Gaul van de week ervoor het best te hebben verteerd en won. Gert werd tweede voor Marcel, John, Bart en Erik-Jan. Bij de Elite/amateurs reed Levy alleen naar de finish. Tweede werd Michel die daarmee (naar ik aanneem) de koppositie bij de witte nummers overneemt. Derde werd Danny, voor Auke en Mitchel. John Video's Aankomst Trimmers (3,5 MB) Aankomst winnaar elite/ama (0,6 MB) Aankomst kopgroep elite/ama (5,3 MB)

Op donderdag 13 september vertrokken Erik-Jan, Ronald en Bart voor een trip naar Luxemburg om de volgende zondag de naar de plaatselijke wielerlegende genoemde cyclo te gaan rijden. Na door de nodige files te zijn gekropen kwamen ze tegen middernacht aan op de plaats van bestemming waarna ze noodgedwongen in een plaatselijk bos de nacht doorbrachten, die echter zo koud was dat de voorraad hartversterking al snel een kritisch punt bereikte. De volgende dag liepen de gemoederen met de plaatselijke campingsnor al dermate hoog op dat de mannen een andere snor met camping zochten die, na de belofte dat de mannen het gras niet zouden kreuken, ze naar een trekkersveld bracht. In de eerste trainingsrit die dag kwam Ronald helaas ten val met als gevolg een diepe wond op zijn rechter knie. Gelukkig was in de plaatselijke apotheek het e.e.a. aan verbandmiddelen te krijgen en was de assistente zelfs bereid om Ronald te verbinden.wat bij Ronald altijd gunstig is voor de genezing.

De dag hierna voegden Marc, Kees en John zich bij het gezelschap en gingen we ons inschrijven om de volgende dag de strijd aan te binden met zo'n 400 andere coureurs waaronder Mart Dominicus, Rene R. en een zware delegatie van Gaul! met o.a. Feike, Bas en Jabik. Die avond lieten we ons aangenaam verrassen door de tot dan toe verborgen gebleven talenten van Kees als kok, op liever, Chef. Ook de voorraad herstelwijn was weer kortstondig op pijl wat hielp om een creatieve oplossing voor Ronald te bedenken die geen bidons bij zich had. Er werd een oplossing op maat gevonden. Er werden inmiddels diverse noodscenario's doorgenomen voor het geval het de volgende ochtend erg koud zou zijn. Zo zou eenieder met eigen voorraad lauw water de handen verzorgen. Warm vlees was in de auto van Ronald niet te vinden en bovendien is Bart vegetariër. Gelukkig begon de temperatuur de volgende ochtend al vroeg te stijgen door het prachtige weer en de verwachting van een mooie wedstrijd.

We waren dermate vroeg uit de veren dat we redelijk vooraan stonden bij de start. De eerste tientallen kilometers waren nerveus met een dicht opeengepakt peloton wat bij scherpe bochten en wegversmallingen veel gedoe gaf. Het zenuwstelsel van John raakte nogal overbelast zodat hij besloot dat Gaul! en WVA maar eens gezamenlijk een mannetje vooruit moesten sturen en aldus ging hij op stap met een besnorde Luxemburger die helaas al snel niet meer kon overnemen. Ongeveer 20 km verder werden ze ingelopen door de voorwacht van het peloton met op kop de grote mannen van Gaul!. Na nog wat sleurwerk in de aanloop barstte de koers in de eerste klim los en vormde zich in de kort hierna liggende tweede klim een kopgroep van ongeveer 50 man. Hierbij o.a. Rene en Erik-Jan. Bart , Kees en John kwamen in een tweede groep terecht met ongeveer 20-30 coureurs. Kort hierachter had zich een derde groep gevormd met o.a. Marc en Ronald.

In deze situatie kwam tijdens de wedstrijd nauwelijks verandering. Wel ontsnapte vooraan Feike Loots met twee masters 40+ die , mede dank zij afstopwerk van de overige in de kopgroep aanwezige Gaul!-renners, konden wegblijven. Feike won de koers. Bas werd knap vierde. Helaas moesten Rene en ook Erik-Jan zich schikken in het door Gaul! opgelegde koersbeeld waardoor hun kansen op een podiumplaats in hun leeftijdscategorie klein werden. Ze werden 25e en 26e in de totaalscore en 5e en 6e master. Bart bleek na de finish de eerste plaats in zijn leeftijdscategorie net te zijn misgelopen maar eindigde op een prachtige tweede plaats waarmee hij, naast bloemen, een koerstrui verdiende. Het was een prachtige koers geweest over het mooie Luxemburgse asfalt. Een aanrader voor de cyclo-liefhebber. De mannen togen dan ook voldaan weer huiswaarts.

Verslag Sloten 8 september Een groot aantal WVA-mannen en andere bekende namen stond aan de start van wat een koers zou worden in een ziedend tempo. Vanaf het begin ging Danny de Bekker er, met nog een tweede renner, meteen vandoor waarna o.a. Bart, John, Erik-Jan, Kees, Ronald, Alfons, Laszlo, Auke Broex, Rene van Dijk en Anthony Luyendijk aansloten. Het tempo lag meteen hoog met snelheden aanvankelijk van 48-50 km/u wat voor een aantal renners te hoog gegrepen was. Het was een kopgroep met een draaiende kop en een niet-draaiende staart wat maakte dat er soms gaten ontstonden die dan weer met veel moeite moesten worden gedicht. Het achtervolgende peloton liet het er niet bij zitten en had veelal de vorm van een lang lint maar had toch moeite om het gat te dichten. Halverwege de koers gelukte het een aantal renners om uit de grote groep weg te komen en de oversteek naar de kopgroep te maken. Hierbij o.a. Edwin Commandeur en Johan van de Veen. Maar doordat ook een aantal renners wegviel bleef een 10-12-tal renners uit de greep van de grote groep, hoewel het draaiende deel van de kopgroep steeds kleiner werd, dit tot groot ongenoegen van Mens die de gemoederen flink voelde oplopen, hetgeen overigens ook te maken had met de wijn van de avond ervoor. Door dit alles echter nog even geen uitslagen van dames, nieuwelingen en veteranen 50+. Ruim een ronde voor het afsprinten van de masters 40+ kreeg Erik-Jan plotseling de ruimte om weg te rijden. Mens had geen zin om een poging te doen om hem terug te halen wegens teveel sprintgeweld in de rug. Zo won Erik-Jan de zwarte koers voor Kees, Bart en John. De vier witte nummers in de kopgroep (Auke, Johan, Edwin en een mij onbekende renner) sprintten voor de winst. Auke werd 4, Johan 3 en of Edwin of de vierde renner won, zie binnenkort de site van WVA. John Video's Finishbeelden wit (2,6 MB) Nog meer finishbeelden (2,1 MB)

NK tijdrijden vrije renners 2007.

Kees moest om 14.50 uur vertrekken voor zijn 41 km, ik 5 minuten later. Het parcours op Texel is een prachtig ronde, gemaakt voor de tijdrijder. Nauwelijks vervelende krommingen, alleen op de terugweg een lus met wat haakse bochten. Ideaal voor de rechtdoorrijdende diesel. Ik begon mijn eerste kilometers op lichte reserve, ik had tenslotte 41 km voor de boeg. Toen ik mijn ritme had gevonden kon ik lekker doorstampen. Zwaar was wel langs de dijk de verhogingen die je met tegenwind moest oprijden, niet eenvoudig om dan je ritme vast te houden. Helaas reed ik op terugweg nog even verkeerd, ondanks de aanwijzingen van de baancommissaris, iets wat me zeker 10 seconden heeft gekost. Na 57 min.30 was daar de verlossende streep van de finish.(gem.42,78 km/u) Kees heeft sterk gereden en had 57 min.21 nodig voor zijn rondje.(gem.42,89 km/u) Uit wat hij mij vertelde over zijn rit heeft hij ook goed gedoseerd, niet onbelangrijk bij een lange tijdrit. In de eindklassering 40+ is Kees 8ste geworden, ik 9de van 38 veteranen. De klassering viel mij een beetje tegen, met allebei een gemiddelde van bijna 43 km/u had ik toch wel minstens top 5 verwacht, maar het veld was dit jaar zeker bij de 40+ erg sterk.( de allover-winnaar was een 40+ ) Niet onvermeld mag blijven de prima prestatie van Robert Godfroid, de schaatser/tijdrijder uit Monnickendam, die fraai kampioen werd in 50+ categorie, met een gemiddelde van 43,55 km/u. Chapeau !( als rondemiss fungeerde dit jaar Adri v/der Poel ) Na zondag het eiland Texel te hebben verkend, ging de meute weer huiswaarts. In de auto werden natuurlijk al de plannen gesmeed voor volgend jaar, om met nog beter materiaal en gerichtere training een paar plaatsen te kunnen stijgen in het klassement. Erik-Jan

Verslag Sloten zaterdag 1 september Het parcours was een beetje nat, maar verder waren het goede omstandigheden voor een mooie Slotense zaterdagmiddag. Vanaf de start waren er weer gebruikelijke uitlooppogingen. O.a. Karel Teeuwen, in een fel gevecht gewikkeld met Koos van der Knaap om de leiding in het klassement bij de 50+-ers, Koos Zut en Edwin Commandeur lieten zich nadrukkelijk zien. Maar, het lukte aanvankelijk niet om weg te blijven doordat de groepjes klein waren met het nodige krachtsverschil tussen de coureurs. De wedstrijd bleef echter onrustig en een voortijdige beslissing hing in de lucht. Twee ronden voor het afsprinten van dames en nieuwelingen reden Jurgen Bers, Bart Dolfin en John Mens weg uit de grote groep. Enkele ronden later voegden Koos Zut, Edwin Commandeur, Danny Bekker en Marcel Kamerling zich bij dit drietal, en de voorsprong groeide snel. Inmiddels werd de wedstrijd bij de dames gewonnen door Christel Peetoom voor M. Huisman en Linda Veen. Bij de nieuwelingen won R. vd Werf voor D. van Delden. De winst bij de masters 50+ was voor Nico Bodifee, voor Karel Teeuwen die een puntje uitliep op Koos van de Knaap, die derde werd. De zeven koplopers werkten goed samen en konden zich gaan opmaken voor de sprint. Bij de masters 40+ werd die gewonnen door Bart voor Marcel en John. Bij de elite/amateurs werd het een spannende strijd met renners die goed kunnen aankomen. In de sprint won Koos voor Edwin, Danny en Jurgen. John Video's: De aankomst van de kopgroep (2,0 MB) De sprint van het peloton (6,1 MB)

Verslag Sloten woensdag 29/8 De laatste avondwedstrijd was een bron van inspiratie voor de Slotense koersjeugd en wielerveteranen die het tempo vanaf het begin flink opjoegen bij de vele pogingen om in klein gezelschap vroegtijdig afscheid te nemen van het peloton. Het waren o.a. Pieter Scheerens, Rene Randsdorp, John Mens, en Kees Cohen die hun pogingen keer op keer zagen stranden door een fel jagende meute. Voor de uitslagen van Dames (naar ik aanneem Eva Heijmans), Nieuwelingen en heren 50+, zie de website van WVA. Anderhalve ronde voor het afsprinten van de zwarte nummers gingen Ronald en John er vandoor in een ultieme poging de sprinters voor te zijn. Maar opnieuw werd erachter de achtervolging ingezet en voor de laatste bocht zat de grote groep in het wiel. Uiteindelijk toonde Kees zich de sterkste met naar ik aanneem Jan de Nijs er niet ver achter. Ook in het laatste deel van de wedstrijd bij de witte nummers bleef de zaak gesloten zodat andermaal de sprinters het gingen uitmaken, zie hiervoor de video, met excuses voor het taalgebruik op de achtergrond. John Video: De sprint bij de witte nummers (2,9 MB)

Verslag Sloten 27 augustus

Verslag zaterdag 25 augustus Een groot aantal sterke renners had Sloten gekozen om de zaterdagmiddag op een aangename manier door te brengen. Hierbij ook sterke mannen als Sebastiaan Langeveld, Nikki Terpstra en Jens Mouris, naast een grote groep elite en amateurs en uiteraard dames en nieuwelingen. Om 15.00 uur vloog het peloton uit de startblokken met in de eerste ronden snelheden boven de 50 km/uur. De aanwezige Amsterdamse Wielerveteranen, met hun gebruikelijke geldingsdrang, lieten zich niet onbetuigd en deden direct pogingen om weg te komen. Zo ontstond na ongeveer een kwartier een kopgroep met Bart, Erik-Jan en John en nog twee witte nummers. De grote groep liet de vijf begaan, mogelijk wachtend tot de grote namen zich met de strijd zouden gaan bemoeien. Maar die hadden 25 augustus niet in hun agenda staan als dag om te pieken. In afwachting van een reactie van de grote groep werd door de vijf stevig doorgereden, totdat ongeveer 8 ronden voor het einde de staart van het peloton in zicht kwam en de buit in elk geval voor de drie masters-40+ binnen leek. Bij de dames won H. van Goozen voor D. vd Linde en M. Oden.Bij de nieuwelingen was het B Lust, voor B. Harmsen en R. vd Werf. Inmiddels behaalde Nico Bodife, die voor het peloton in een groepje reed de overwinning bij de rode nummers voor P. Bakker en P. Visser. Bij zwart was de hoofdprijs voor Mens, die eenieder die het maar horen wilde had verteld dat hij die dag jarig was, voor Bart en Erik-Jan. Marcel was "best of the rest". Intussen had een drietal renners onder leiding van Sebastiaan Langeveld de achtervolging ingezet. Deze mannen konden, net als het restant van de kopgroep, aansluiten bij het peloton waardoor het voor de jury een moeilijke opgave werd om te bepalen wie uiteindelijk de koers bij de witte nummers won. Waarschijnlijk was dit R. van Leersum voor Sebastiaan Langeveld, P. Bos, Edwin Commandeur en Youri Lissenberg, het schaatskanon uit Almere. John Video Sprint restant peloton wit (5,7 MB)

Verslag Sloten 22 augustus 2007 De avondwedstrijden in Sloten zijn na volgende week voorbij, en ook het seizoen gaat naar het einde. Maar vanavond was van dit alles weinig te merken. Er werd serieus gekoerst voor een goede klassering door sterke renners, zoals de heren Krijt, van der Veen, Zut, van Veenendaal, Commandeur, Kruithof en nog een groot aantal, bekend van gezicht maar niet van naam. Ook Pierre Deen, steeds vaker op of net naast het podium bij de amateurs B te vinden, roerde zich flink naast de WVA-mannen Bart, Kees, Marcel, Alfons, F. Zwerver en John. Ook de wederom grote Gaul!-delegatie met o.a. Marc Touwen, Marc Onnen, Christiaan, Freek en Max was regelmatig betrokken bij uitlooppogingen. Voor de uitslagen bij geel en rood: zie de website van WVA. John was als enige master 40+, 5 ronden voor het einde mee gesprongen met een vijftal witte nummers met o.a. Johan van der Veen en Koos Zut. Het tempo van zo 48 km/u was voor hem voldoende om 2 ronden later als eerste Master 40+ de benen te kunnen ontspannen. Onder aanvoering van een ontketende Rick Krijt werd de groep echter, ondanks dit toch deftige tempo, alsnog in de laatste ronde gegrepen door de grote groep. Hierdoor kon sprintkanon Richard Kruithof alsnog de witte koerseer opeisen, met de nodige lengten voorsprong, zie de video, helaas bij al invallende duisternis. Video: Aankomst wit (2,9 MB)

Verslag Sloten, maandag 20 augustus

Levi wint de koers

Verslag Sloten 18 augustus Vandaag was weer een grote menigte coureurs aanwezig met daarbij niet de minste namen. Er reden veel kampioenen mee, zoals Yvonne Hijgenaar, Maxime Groenewegen, Ron Smit, Karel Teeuwen, Ton van den Dries, Steven Rooks en Levi Heijmans. Namens WVA was er uiteraard ook een sterke vertegenwoordiging die bij tijd en wijlen het tempo dicteerde. Kees en Erik-Jan waren al snel met een groepje uit het peloton vertrokken en ook naderhand vlogen ze in wisselende samenstelling met Bart, Ronald, Marcel en Rene er regelmatig vandoor. Maar de grote groep wilde niet geslachtofferd zodat de verschillen aan de finish klein waren. Bij de nieuwelingen won K. Bounida voor M. Braspenning. de Dames was het Yvonne Hijgenaar voor G. Post en Maxime Groenewegen. Karel Teeuwen bleef Ton van den Dries bij de rode mannen net voor. De zwarte mannen maakten er weer een spannende strijd van met demarrages van o.a. Ronald, Marcel en Kees met daarbij een sterk rijdende Erik-Jan. Op de streep bleek Kees de sterkste, voor Erik-Jan en Johnny Oudshoorn. Bij de witte nummers waren drie renners aan de grote groep ontsnapt. Levy Heijmans won voor M. Crombeek. John Video's: Kopgroep (0,6 MB) Peloton (5,6 MB) Gele nummers sprinten af (1,6 MB) Finish van rode nummers (2,0 MB) Aankomst zwarte nummers (2,9 MB)

Alfons na de koers

Verslag Sloten 15 augustus Het was een prachtige avond om er eens stevig tegenaan te gaan. Een flinke groep renners trotseerde regen en wind voor hun trainingswedstrijd met weer veel uitlooppogingen en net zoveel hergroeperingen. Deze keer ook met de Amstelrenners Rene Marcus en Cor Baas, naast Koos Zut, in voorbereiding op de wedstrijd a.s. zondag in zijn woonplaats Heerhugowaard, waar hij o.a. Stefan Breemes van het lijf zal moeten houden, die vanavond liet zien dat dit geen eenvoudige opgave gaat worden. Aanwezig namens WVA o.a. Kees, Marcel, Stan en Menno, in de koers zoals gebruikelijk van voren te vinden. Rene Randsdorp reed heel sterk maar moest helaas van de fiets met een gescheurde tube. Doordat het peloton gesloten bleef, werd het uiteindelijk een avond voor de snelle dame en mannen. Voor de uitslagen bij de gele nummers, zie hiervoor de website van WVA. Door een lekke band heeft uw reporter het laatste deel van de koers slechts van achter de zijlijn kunnen zien, welk nadeel ook een voordeel had want het bood de gelegenheid om de diverse aankomsten van rood, zwart en wit op video vast te leggen. Bij de rode nummers was Tim Krabbe de snelste voor Jos Geijsel. Kees won afgetekend bij zwart en voor wat betreft de overwinning bij wit, zie hiervoor de beelden. Na afloop waren het Hennie Stamsnijder-achtige toestanden met het koersvuil tot in de diepste porieen aanwezig. John Video's Aankomst 50+ (3,1 MB) Aankomst 40+ (1,9 MB Aankomst elite/amateurs (1,4 MB)

Verslag Sloten 11 augustus Wielrennen is een geweldig mooie bijzaak, maar hoe je het ook bekijkt, het is bijzaak. De hoofdzaak is dat Hans vanmiddag hard is gevallen en zijn pols heeft gebroken. We zijn allemaal behoorlijk ontdaan, temeer daar Hans nog niet zo lang geleden eveneens in Sloten zwaar ten val kwam en daarbij zijn schouder brak. De wedstrijd werd vandaag door de renners behoorlijk selectief gemaakt door het hoge tempo en de vele demarrages. Halfkoers brak de grote groep waardoor aanvankelijk ongeveer 40 renners vooruit reden. De samenwerking was echter niet zo goed, hetgeen een wisselend tempo tot gevolg had dat weer tot gevolg had dat deze groep steeds kleiner werd. Van voren reden drie masters 50+ die konden strijden voor de overwinning. De Masters 40+ waren goed vertegenwoordigd met namens WVA Erik-Jan, Kees, Bart, Rene, Marcel en John. De eindsprint werd in deze klasse gewonnen door Jan de Nijs, voor Kees, en Marcel. Een klein aantal renners wist buiten de greep van het peloton te blijven, dat inmiddels terug was gekomen. Johan van de Veen bewees opnieuw over de beste sprint te beschikken. John Video's Finish witte nummers (2,8 MB) Kees en Erik-Jan voor de wedstrijd (3,5 MB) Hans en Rene voor de wedstrijd (1,3 MB)

Verslag Sloten 8/8/7

"Mijn broer heeft nog met Erik en Roger de Vlaminck gekoerst" Masters 50+ Amateurs

Verslag WK Masters vrije bonden in Hillegem (B) Erik-Jan en John reden naar het zuiden voor een prachtige koers over brede asfaltwegen, zonder verkeersdrempels, over het glooiende Oost-Vlaamse landschap. Het was warm en er stond weinig wind, maar met een weliswaar niet steile maar toch lange klim, die in de omloop van 9,8 km lag en acht maal genomen moest worden, leek het een selectief parcours. Voor onze wedstrijd reden de masters 50+ met naast Theo Joosten en de Ned. Kampioen Rinus Anssems o.a. Vladimir Gottlieb, die zijn beestachtige reputatie weer eens waarmaakte door vrijwel de gehele wedstrijd voor het peloton uit te rijden en de overwinning op te eisen. Theo Joosten werd knap vierde. Rinus Ansems viel in de finale sterk terug na een mislukte jacht op Vladimir. Bij de masters 40+ stond een peloton van ongeveer 150 man aan de start, waar onder veel Belgen. Ook aanwezig waren o.a. Hans van Eyk en Henk Ceelen, vorig jaar Ned. kamp. bij de masters. Gezien de warmte en de verwachte zware wedstrijd was aanvankelijk het credo: veel drinken, shirt open en fietsen in de spaarstand. In de buik en aan de staart van het peloton was het moeiteloos volgen. Maar omdat er vooraan toch soms groepjes probeerden om weg te komen reed John in de tweede ronde tussen knoestige knieën en ellebogen naar voren om op het klimmetje te demarreren. Het peloton zat echter vrijwel direct weer in het wiel. Verspilde moeite derhalve en in een ommezien zat John weer achter in het peloton. De wedstrijd kabbelde voort met een compact peloton en nauwelijks uitvallers. En toen anderhalf uur na de start de bel luidde beseften Erik-Jan en John dat deze wedstrijd veel te kort was en te weinig selectief om een kans te maken op een goede uitslag. De sprinters konden zich voor hun kunstje gaan opmaken. Een ronde later stormden ruim honderd masters op de streep af. Geen idee wie er gewonnen heeft. Hans van Eyk dacht dat hij nog bij de eerste 20 was geëindigd. Het was een leuke dag met vriendelijke Belgen en een mooie koers. John

Verslag Sloten 1/8

Verslag Sloten, 28-07-2007 Er was vandaag een grote opkomst van renners en rensters waarvan een flink deel de benen niet spaarde, getuige het weer spetterende tempo vanaf de eerste tot de laatste ronde. In het peloton een groot aantal bekende namen waar onder de slijtvaste heren Jan Zomer, Piet Slikker, Tim Krabbé en Karel Teeuwen. Johan van de Veen was geheel hersteld van virale tegenslag eerder dit seizoen en ook Frank van Veenendaal was voor de gelegenheid afgedaald uit het hoge noorden. Namens WVA waren verder o.a. Hans, Marcel, Menno, Laszlo en Erik-Jan regelmatig aan de kop te vinden en betrokken bij de vele uitlooppogingen die door het peloton steevast werden beantwoord met een tempo boven de 50 km/uur. Het duurde dan ook tot enkele ronden voor het afsprinten van de witte nummers voordat een aantal renners kon wegrijden. Bij de dames werd inmiddels de wedstrijd gewonnen door T. Kortekaas, voor W. Bol. Bij de nieuwelingen was het L. vd Haar die K. Willemsen in de sprint versloeg. Karel Teeuwen was gedurende de wedstrijd al regelmatig van voren te vinden en ook op de streep wist hij de concurrentie achter zich te houden. Hans was net voor het afsprinten van de zwarte nummers met een groepje mee gesprongen en ook Marcel slaagde erin om net op tijd hierbij aan te sluiten zodat hij Hans in de sprint wist te verrassen. Erik-Jan en John lieten het wegens vakantiebenen in de laatste ronde lopen. De witte koerseer was voor Johan van de Veen die de snelste was van een groepje van 4 man, voor Koos Zut, W. de Kok en Laszlo, die weer beestachtig had gekoerst. Na de koers uiteraard weer het gebruikelijke napraten waarbij het oog nog even viel op de gehavende benen van Menno, overgehouden aan zijn val in Warmenhuizen. John

Verslag Sloten, 25/7 Een flinke opkomst van renners met een snoeiharde koers, zwaar door een stevige wind en de goede vorm waarin veel coureurs in deze tijd van het seizoen gestoken zijn. Aanwezig o.a. Hans, die af en toe flink zat te beuken, Marcel in een mooie, hagelwitte outfit, verder o.a. Ton van den Dries, hersteld van een zwaar en enerverend NK, Pierre Deen, stiekemweg steeds sterker rijdend en een hard koersende Laszlo. De wedstrijd kende weer veel uitlooppogingen met een steeds weer terugkerend peloton. Ongeveer 5 ronden voor het afsprinten van de witte nummers ontstond een kopgroep van 5 man met o.a. Pierre en Laszlo, tussen al het elitegeweld behoorlijk chic. Met John was het dank zij de Costa Brava in de laatste ronden over . Ook Hans en Marcel gingen ten onder in het zwarte sprintgeweld. Pierre en Laszlo werden met wit 4e en 5e. Voor de overige uitslagen, zie de website van WVA. John

Sloten 20-07-2007

Verslag Sloten, 07-07-07 Tussen de regendagen door een mooie dag om eens lekker op Sloten te gaan koersen. Er stond een stevige wind, waar de meeste mannen van Koersrumoer bepaald niet voor terugschrikken. Aan de start weer een groot aantal WVA-namen, zoals Laszlo, die de juiste vorm weer lijkt te hebben gevonden, Kees, die daar maar zelden naar hoeft te zoeken, en o.a. Bart, Hans en John. Ook grote namen als Niki Terpstra, Rick Krijt, naast een groot aantal andere sterke renners, zouden de koers hard gaan maken. Vanuit het vertrek was er meteen een hoog tempo en een langgerekt peloton dat al snel de eerste scheurtjes begon te vertonen. Na ongeveer een half uur koersen ontstond een kopgroep van ongeveer 30 man dat na een aarzelend begin een stevig tempo op het asfalt legde waardoor ontsnappen niet meer mogelijk bleek. In de groep een nieuweling en een 50+-er (Karel Teeuwen), die zodoende afgetekend hun wedstrijden wisten te winnen. Vier van de vijf aanwezige Masters 40+ hadden het nakijken toen Kees in de laatste ronde ze allen zijn achterwiel liet zien dat steeds kleiner werd. Hij won afgetekend. John had de ronde van Nes aan de Amstel nog in de benen en werd vijfde. Bart en Ralf Hienkens zaten daar nog tussen. Bij de witte nummers viel de groep door de hevige strijd flink uit elkaar. Voor de uitslag, zie (binnenkort) op de site van WVA John

Nes aan de Amstel, 6/7

Siebengewald, 1 juli

Deze week was René op de Galibier

Verslag Gouda, 30-06-2007 Een open koers in Gouda, dat hadden we nog niet gedaan. En bovendien een koers voor Masters, John ging er op af. De wedstrijd bleek te worden gehouden op het clubparcours van de plaatselijke Wielervereniging Excelsior, de thuisbasis van de mannen van "Bik sloopwerken", die ook regelmatig op Sloten zijn te vinden. Geen verkeerde keuze van die mannen, naar zou blijken. Het parcours was geheel geasfalteerd en lag als een serpentine op een terrein, niet veel groter dan twee voetbalvelden. Het gevolg was veelvuldig afremmen voor bochten die je het beste kon nemen door onder het asfalt te kruipen. Voor een renner met enige bochtenneurose een hoogst therapeutische omgeving maar niet het leefgebied van een hardrijder. Er was een sterk deelnemersveld met mannen als Henk Ceelen, Erik Meerkerk en Lars Rietveld, met daarbij ook o.a. Frank Nijssen en Rene Markus. Het ging meteen flink tekeer met na ongeveer een kwartier koersen een kopgroep van 11 man met veel grote namen. Frank Nijssen en ondergetekende misten de slag. Pogingen om nog weg te komen uit het peloton mislukten o.a. door de beperkte afstand tussen twee bochten. Henk Ceelen won de koers. Rene Markus werd 7e, wat mij betreft een grootse prestatie. John

www.fotokoos.nl

www.fotokoos.nl Zie ook het album "NK Vijlen 2007"

Het NK in Vijlen, 24/6 Marcel, Erik-Jan, Bart en John reisden op zaterdag af naar Limburg voor hun wedstrijden om het Nederlands kampioenschap die de volgende dag in Vijlen werden gehouden. Ondanks het wisselvallige weer waren de mannen vol goede moed en hadden ze er veel zin in. Het Zuid-Limburgse landschap lag er geweldig mooi bij, mede dank zij de gevarieerde tekening van de lucht met wolkenpartijen afgewisseld door blauw met een felle zon en met o.a. een dubbele regenboog, recht boven het parcours zichtbaar. De mannen hadden de video's van het parcours op internet gezien maar gingen na opzetten van tenten op onderzoek uit om het parcours ook met de kuiten te gaan verkennen. De klimmetjes bleken vrij kort te zijn maar het valse plat na de stijle helling naar het dorp stond garant voor de slijtageslag die het de volgende dag ook daadwerkelijk zou worden. Zelfs al na tweemaal het parcours te hebben gereden bleek het opentrekken die avond van een flesje herstelwijn geen overbodige luxe. Dit bood ook de kans om de stand van zaken van het Amsterdamse wielrennen weer eens goed onder de loupe te nemen, zoals bijvoorbeeld het raadsel van Helvensteijn met de onvermijdelijke speculaties over zijn medische begeleiding. Na de benodigde pasta's doken de mannen snel hun tenten in. Voor Marcel en Bart zou het wielerfeest al om 10.00 uur de volgende ochtend gaan beginnen. De koers bij de masters 50+ werd de volgende dag de beloofde slijtageslag. Rinus Ansems won afgetekend voor Bert Bakker en Dick Keynemans. Theo Joosten eindigde op een vijfde plaats. Maas van Beek werd 9e. Bart maakte lange tijd deel uit van de eerste groep die probeerde het gat met de ontsnapte Rinus Ansems te dichten. Zoals zovelen werd ook hij geleidelijk gesloopt door het zware parcours en viel hij wat terug. Uiteindelijk eindigde hij op een prachtige dertiende plaats. Ook Marcel zat goed van voren. Hij werd 21-ste. Het werd Erik-Jan en John bleek om de neus bij het zien van al die zwoegende mannen in een zo uiteengeslagen veld. En het idee te moeten afdalen temidden van een 70-tal, zich als lemmingen naar beneden stortende koersfanaten, daar werden de mannen ook niet rustig van. Gezuiverd van iedere pretentie begonnen ze aan hun koers. Ze zaten bij de eerste klim nogal achter in het veld, in elk geval achter een valpartij, waardoor Erik-Jan een stuk naar boven moest lopen. Dat was dan 13 Euro aan Look-plaatjes. John kon nog net op de fiets blijven en begon aan een achtervolging op een kopgroep van ongeveer 30 man, met o.a. Frank Nijssen en Auke Broex, op een afstand van een kleine minuut. Hij sloot aan bij een tweede groepje met o.a. Pierre Deen met wie hij enige tijd kop over kop reed. Pierre zou echter terugvallen door problemen met zijn stuur, dat onderweg vastgezet moest worden. In de vierde ronde lukte het om aan te sluiten bij de kopgroep. Demarrages, tempoversnellingen en uiteraard het klimmetje met hierop volgend vals-plat gingen steeds zwaarder in de benen zitten en John merkte dat ook zijn achtervolging veel kracht had gekost. Inmiddels dunde de kopgroep geleidelijk uit en ontsnapte een aantal van hen, met hierbij o.a. Auke Broex. Met nog 16 man in koers bemerkte John dat zijn dijbeenspieren ook gingen samentrekken op momenten die niet waren afgesproken en hij moest lossen op de klim. Een ronde later werd hij geklasseerd als 16e en uit de koers genomen. In de finale van de koers versnipperden de kopgroepen. Dick Hoeve won voor Edwin Ophof en Jaco Tettelaar. Auke Broex werd 5e en Frank Nijssen 11e. Erik-Jan was jammer genoeg in de eerste klim al te ver achter geraakt. Hij wist nog meer dan de helft van het veld te passeren en werd 32e. John

Eddy

Verslag NK Medici Vandaag (17/6) heeft Mens zijn tijd weer verdaan met het najagen van de kampioenstrui bij de medici. En ook dit keer is het weer gelukt. Er was een redelijke tegenstand. Zo reed Hermi Beute mee, een renner die dit jaar bij een open koers op het podium heeft gestaan en, ik meen vorig jaar, 13e was in Amersfoort. Hij was echter, naar eigen zeggen, niet in vorm. Er reed nog een paar behoorlijke renners mee maar na 20 keer het bultje met 18 meter hoogteverschil, was de tegenstand gebroken en wachtten na nog 3 rondjes solo trui, medaille en bloemen. Het parcours op de Nedereindse berg is prachtig, vrijwel geheel geasfalteerd en geknipt voor de hardrijders van Koersrumoer. Het lijkt me een goed plan om hier een keer een clubwedstrijdje te gaan rijden. John

Verslag DK tijdrijden

Rene en John in de Ronde van Uitgeest

Menno Helvensteijn 4e in Uitgeest

Verslag Sloten 4 juni Ik was na de Wageningse Muur van afgelopen zaterdag 2 juni eigenlijk van plan om eens rustig aan te doen op Sloten en pas in de finale te kijken of er nog een klassering te behalen was. Ik was niet de enige bleek en meerdere renners keken angstig om zich heen of de renner die zich in de verslagen altijd "Mens" noemt aanwezig was. Tot de geruststelling van een ieder die wilde rouleren (onder meer Freek Terlouw en Kees Cohen) was de Pédaleur Fou de polder niet uitgekomen. Een rustige start lag voor de hand, maar niets was minder waar. Vanuit pole-position werd het gas door de Alonso's en Coulthards op twee wielen, zodanig open gedraaid dat er een kopgroep ontstond die het peloton, waar ondermeer een Ubbink- en een Ruiterdakkapelrenner inzat, voorbij stoof. In de finale, bleek Kees een gewaagde gok te doen. Drie ronden voor het eind demarreerde hij. Nadat hij 300 meter had, kon Frank Nijssen het niet langer aanzien en vloog er zonder doorslaand succes achteraan. Ralf Hienkens, Kees Kistemaker en ondergetekende probeerden de twee met vereende krachten terug te pakken, maar Kees K. bleek niet erg warm te lopen voor kopwerk, waardoor de actie tot mislukken gedoemd was. Kees C won, Frank werd twee, Kees K drie en RR vierde. Voor de uitslag van de witte nummers moet de www.wvamsterdam.nl geraadpleegd worden. Stan zat erbij (vijfde) evenals Edwin Commandeur en kanibaal Johan vd V. Verslag Wageningse Muur Zaterdag heb ik de Wageningse Muur gereden. Mijn eerste A-wedstrijd. (voor de állereerste zie verslag John over de Hoekse Waard) De wedstrijd is een geweldige aanrader. Hij lijkt veel op het "Kopje van Bloemendaal". De muur moet 23 keer beklommen worden. Volgens kenner Richard Louman heb ik het niet slim aangepakt. Ik reed telkens op de klim naar voren. Dom dom, kost heel veel energie. Dat bleek in de finale. Toen kon ik in ene, in tegenstelling tot de 15 keer daarvoor, niet meer hard omhoog. Ik kwam aan in het peloton, waaruit niemand was weggekomen. Van de 102 starters hebben zo een 60 de finish behaald. Ik zat bij die 60 en keerde ondanks een niet behaalde top 20 klassering maar wel met een klein premie-tje weer huiswaarts. Van de Gaul ! renners eindigde (uiteraard) Freek Terlouw bij de eerste 10. "Brom, brom…ik kan niet sprinten, brom brom..ik kan niet klimmen…"maar toch ! Klasse Freek. Rene

Super Johnny

Verslag Spaarnwoude 3 juni Bart en John troffen elkaar bij De Kampioen op een mooie zondagochtend. De goede omstandigheden hadden nog een groot aantal renners (+/- 80?) tot het besluit doen komen om de kuiten eens lekker los te gaan rijden. Hieronder nog een aantal WVA-rijders, onder wie Laszlo en Paul Metzemakers, die nog niet zolang fietst en tegenwoordig steeds vaker in kopgroepen is te vinden. Aanvankelijk leek het er niet op dat er met weinig wind op het zwarte biljardlaken een groep zou kunnen wegrijden maar na een half uur vormde zich toch een kopgroep van ongeveer 25 man. Hierbij op een aantal mannen na zo ongeveer alle witte nummers, waar ook Bart en John mee reden die, elkaar toeschreeuwend, met een gang van 44-49 snel wegreden van de rest van het peloton. De Koersrumoer-mannen hadden weinig belang bij deze kopgroep want zo konden de sterke mannen elkaar nog beter in de gaten houden en was van wegrijden voor de finale sowieso geen sprake. Na het afsprinten van de veteranen deden Bart en John diverse pogingen om weg te komen hetgeen niet lukte. Wel dunde hierdoor de kopgroep steeds verder uit tot uiteindelijk nog 8 man. Een ultieme poging van John, op het lange rechte stuk voor de laatste bocht had goede kans van slagen gehad, ware het niet dat een renner van Kennemerland de eigen kansen opofferde door het gat alsnog dicht te rijden met een snelheid ruim boven de 50 km/u. Uiteindelijk ging "Super Johnny" Oudshoorn er met de bloemen vandoor waar ondergetekende heel goed mee kan leven. John

Koersrumoer in Frankrijk Ronald, Bart, en Erik-Jan waren het Pinksterweekend in Frankrijk om daar in de buurt van Nancy een cyclo te rijden, la Meusienne.,een wedstrijd op een heuvelachtig parkoers, met een paar selectieve klimmetjes. Ronald en Erik-Jan vertrokken vrijdagmiddag om zich bij Bart te voegen, die uit Zuid Frankrijk kwam, waar hij een mountainbikewedstrijd had gereden. Na in Nederland de hele weg in de file te hebben gestaan, arriveerden Ronald en Erik-Jan diep in de nacht in een frans dorpje alwaar Bart hen in het donker opwachtte om hen naar de kampeerplaats te leiden. Onderweg waren Brohm en Bosch nog op een roedel jonge zwijntjes gestuit die de weg versperde. Kan het nog ruraler ? De kampeerplaats bleek geen camping maar een grasveld naast het plaatselijk kerkhof. Er bleek geen camping in de buurt te zijn wat voor franse begrippen uitzonderlijk is. De burgemeester had Bart persoonlijk naar deze plek geleid. Bart had met zijn grote sociale vaardigheden al contact gemaakt met een "local", te weten een oud vrouwtje onder aan de heuvel, die daar woonde met haar hondje Fifi. Dit vrouwtje kwam af en toe een praatje maken, en herhaalde keer op keer dat al haar familie al op het kerkhof lag en dat zij ook snel zou dood gaan, waarop Bart antwoordde dat hij op een gegeven moment ook dood zou gaan. Kortom je waande je in een film van Jacques Tati. Zaterdag was het prachtig weer en werd een licht duurritje gemaakt en het parkoers verkend. De doden op het kerkhof lieten ons 's nachts met rust, zodat wij zondag verfrist wakker werden, klaar voor de strijd. Bart wat vroeger, omdat hij de lange afstand van 170 km reed, die een half uur eerder startte. Ronald en Erik-Jan kozen voor de 105 km, eerst genoemde omdat drukke werkzaamheden het wegwerken van veel trainingskilometers in de weg staat, Erik-Jan omdat hij de volgende dag het DK wilde rijden. Nadat Ronald en Erik-Jan Bart hadden zien vertrekken waren ook zij aan de beurt. De beginfase was wat nerveus omdat de groep van bijna 400 renners lang bij elkaar bleef. Echter op een golvend stuk met zijwind werd de eerste schifting gemaakt. Erik-Jan zat zoals gebruikelijk weer te ver achterin het peloton, maar zag het gevaar aan komen, en kon gezien de vorm die na maanden er eindelijk was, door de wind naar de kopgroep toe rijden. Deze kopgroep werd na enige tijd weer ingelopen door een groep waardoor er een eerste peloton van ongeveer 50 renners ontstond. Ronald zat hier jammer genoeg niet bij. Er volgde nu consolidatie van de voorsprong, totdat de finale op de laatste lange klim ontbrandde. Erik-Jan reed op de klim langs het peloton naar voren maar was boven aan net te laat om aan te sluiten bij de definitieve kopgroep van pakweg 7 man. Na enige tijd alleen tussen de kopgroep en het peloton te hebben gereden, werd Erik-Jan ingelopen door een groepje van 24 man die zich hadden losgemaakt uit het peloton. Deze groep bleef bij elkaar en kwam ongeveer een minuut na de kopgroep binnen. Ronald had zich intussen goed kunnen handhaven in het tweede peloton, maar moest bij de finish, toen hij uit galantheid de eerste vrouw voor liet gaan, toe zien hoe een aantal wielrenners hem nog een aantal plaatsen naar achter drong. Maar gezien zijn weinige trainingskilometers had Ronald optimaal gepresteerd. De wedstrijd van Bart had zich inmiddels ontwikkeld tot een afvalrace waar de sterksten overbleven. Van het grote peloton bleef een kopgroep van 11 man over, met daarachter een groepje van 8 man met daarin Bart. Deze oude krijger die ieder jaar jonger lijkt te worden eindigde als tweede 50 plusser, een fantastische prestatie. Nadat T-shirt, maaltijd, diploma, en beker voor Bart waren ontvangen ging de delegatie van koersrumoer, moe maar voldaan huiswaarts, zoals dat heet. Het was een fantastisch weekend geweest, en misschien volgend jaar met een grotere delegatie van koersrumoer renners. Uitslag: Ronald: algemeen-51,40plus-13. Bart: algemeen-15,50plus-2 Erik-Jan: algemeen-18,40plus-5 Erik-Jan Bosch

Zie ook het album "Koersrumoer in Frankrijk"

Verslag DK Masters 28-05-2007 Een behoorlijke menigte coureurs stond aan het vertrek op het op dat moment nog droge parcours in Spaarnwoude. Aanwezig de Frankrijk-gangers Bart en Erik-Jan, ondanks een zware cyclo de voorgaande dag maar zonder twijfel dank zij heilzame herstelwijn en een nachtje opgebaard op het plaatselijke kerkhof waren de mannen nog redelijk fris en vol goede moed. Kees en Rene R. hadden zich beter voorbereid net als een keur van plaatselijke bekende namen waar onder ook Marcel en Laszlo. De reactie uit het peloton op een eerste plaagstootje van Mens was dermate hevig dat een ontsnapping a-deux met Erik-Jan meteen van tafel kon. De achterwielen van Mens en koersmakkers waren gewilde objecten van studie tijdens deze koers. Ontsnappingspogingen werden veelal in de kiem gesmoord hoewel het Rene R. lukte om een aantal ronden met Cor Baas en Theo Joosten vooruit te rijden mede dank zij stopwerk van Amstelrenners en clubgenoot. Vier ronden voor het einde reden drie renners: Rene Markus, John Oudshoorn en Pierre Deen weg uit het peloton dat dankzij terstond stopwerk van Amstelmannen de drie liet begaan. Een ronde later ging Mens in de achtervolging, aanvankelijk in het gezelschap van twee meegesprongen 50+-ers die streden voor de overwinning, die door Theo Joosten zou worden behaald. Met nog anderhalve ronde te gaan sloot Mens aan bij de kopgroep. Hij kon meteen aan de bak want het peloton naderde. Met de snelle Oudshoorn in de groep deed Mens als enige nog een poging tot wegrijden maar Markus greep hem. Markus won de sprint met klein verschil voor Oudshoorn. Mens nam in de sprint Pierre Deen nog te pakken die gezien zijn beulswerk in de kopgroep een beter lot had verdiend.

Verslag Hoekse Waard 26/5

Menno Helvensteijn op het podium in Rijsoord, 19/5

Gaul!-renner Marco Bergman wint eerste etappe Hel van Brabant Zie hiervoor de website van Gaul! met ook de resultaten van de overige Gaul!-renners w.o. Vincent, Marcel Witte, Harm Wallast, Bas Canoy, Klaas van Uden en Mark Touwen

Verslag Sloten zaterdag 19 mei

Verslag Sloten woensdag 16 mei

Het podium bij de Masters 40+ Het podium bij de Amateurs B

Verslag ronde van Sloten masters 40+ 13 mei Menig vrijgevochten renner had de vrouw deze ochtend met kookwekker of sapcentrifuge verbijsterd achtergelaten. Op Sloten kon de geleden schade worden hersteld dankzij premies, leidersprijs en eindprijzen waar fanatiek op werd gejaagd. Het jaarlijkse WVA-wielerfeest "De ronde van Sloten" trok ook deze keer renners uit het gehele land en uiteraard weer veel plaatselijke coureurs. Renners als o.a. Gert Dijkstra, Albert Harren en niet te vergeten Rene Marcus waren van de partij. Albert werd onlangs nog op grootse wijze winnaar van de ronde van Uithoorn. Rene wist het naar hem vernoemde tactische hoogstandje in de aanloop naar de tweede premiesprint weer knap uit te voeren. Een "dubbele Marcus" is echter zelfs voor de meester geen eenvoudige opgave maar hij kon in elk geval met een premie naar huis. Namens WVA stonden niet de minste renners aan het vertrek. Erik-Jan die klaarblijkelijk met het DK in het vizier in een stijgende vorm verkeert bemoeide zich stevig met de wedstrijd. Il campione Bart pakte diverse premies mee, net als Gerrie, van wie we niet anders gewend zijn. Rene R. was meer dan aanwezig evenals een ijzersterke Kees. Ronald had zijn speurtocht naar valse krokodillen, Puma's en kippetjes voor even onderbroken en was voor de gelegenheid ingevlogen uit Milaan om zijn niet-geringe wielerkunsten aan ons volk te tonen. Maar ook mannen als Alfons Breemes en F. Zwerver, die de laatste weken goed en attent rijdt, waren van voren te vinden. Met een korte wedstrijd en weinig wind wisten de WVA-mannen wat hen te doen stond: vanaf het begin de neus op het stuur en strijd maken. Met een hoog tempo en veel demarrages is de kans op een massasprint, waaraan de meeste WVA-renners wegens een afkeer van duw- en trekwerk een hekel hebben, het kleinst. Zo ontstond vanaf het begin een levendige wedstrijd in een ziedend tempo, dat echter lange tijd te hoog lag om een ontsnapping mogelijk te maken. Zo bleven Kees en John wel enkele ronden vooruit maar na het opstrijken van de premies moesten zij hun poging staken. Mens besloot voor de leidersprijs te gaan en zo kon het gebeuren dat hij ruim twee ronden voor het einde meesprong in het wiel van een renner om op de streep nog een puntje te kunnen pakken. Het peloton reageerde echter niet en kop over kop reden de twee al snel een kleine 100 meter vooruit. Een renner was inmiddels aan de aandacht van de grote groep ontsnapt en tussen de brug en de laatste bocht denderde hij met hoge snelheid langs de beide koplopers die met moeite het wiel konden nemen. De verschillen op de finishlijn waren klein. Sjaak Oltshoorn won voor Lars Rietveld en John Mens. Gerrie Smit werd 6e en Joop Floor 9e en Ronald behaalde een keurige 12e plaats.

Jabik-Jan Bastiaans wint de ronde van Balk Zie hiervoor de website van Gaul!

Verslag Sloten, woensdag 9 mei Er werd verschrikkelijk gebeukt woensdagavond, vooral ook doordat onze Amsterdamse koershelden met hun door een fobie voor grote pelotonnen en massasprints ingegeven ontsnappingsneurose na de start weer ogenblikkelijk als een groep opgejaagde, op hol geslagen wildebeesten met hun neuzen op het stuur gedrukt aan de kop tekeer gingen. Het werd een koers zonder gedrang, zonder tegen elkaar gedrukte sturen of piepende remmen, zonder valpartij en wegens een tekort aan lucht goedgekeurd door de bond tegen het vloeken. Niet vaak gingen bij zoveel renners de bekken zo wijd open als op deze avond. Vanaf de eerste tot de laatste ronde werd zonder noemenswaardige adempauze gebeukt en gesleurd, achteromgekeken en weer doorgetrokken of gedemarreerd. Een grote groep renners met veel sterke mannen zoals Mark Vlijm, Johan vd Veen, de snelle Richard Kruithof en voormalig Nederlands kampioen bij de amateurs Erwin Kistemaker stond aan het vertrek voor hun "trainingswedstrijd". Namens WVA waren o.a. Hans, Kees, Laszlo en Menno aanwezig en niet met de bedoeling om in het peloton te blijven zitten. Van Kees is bekend dat hij niet veel tijd heeft om te trainen. Het bijzondere aan hem is dat hij dit ook niet nodig lijkt te hebben. Door veel wedstrijden te rijden ramt hij zichzelf in tijd van een paar weken vanzelf in vorm. De afgelopen weken is hij iedere wedstrijd sterker gaan rijden en vanavond was hij een van de gangmakers van de wedstrijd. Ook Menno toonde zijn goede vorm en was niet van de kop weg te slaan. Hans was, opgezweept door eigen publiek, weer bijna ouderwets van voren te vinden. In de wedstrijd waren er vrijwel voortdurend ontsnappingpogingen van o.a. een actieve Johan vd Veen die echter steeds, o.a. door een weer sterk rijdende Laszlo, werden gladgestreken. Het peloton bleef hierdoor ondanks de hoge snelheid lange tijd bijeen. Pas na ongeveer drie kwartier ontstond er een breuk en bleef er een groep van ongeveer 25 renners over. De rust was hiermee enigszins weergekeerd hoewel er een tempo bleef gehandhaafd van zo 44-50 km/u. Inmiddels won J Mandjes de wedstrijd bij de nieuwelingen. Bij de dames was de hoofdprijs voor M. Kerste. Bij de 50+-ers was J. van Oostrom als enige meegeslopen met de voorste groep. Hij won voor Lou Koopman en Jelle Maarsse. De groep dunde geleidelijk wat uit maar ontsnappen was er niet bij. De overgebleven zwarte veteranen bestookten elkaar in de laatste ronde met demarrages maar stormden uiteindelijk gezamenlijk af op de finishlijn. Erwin Kistemaker kon als eerste de benen weer ontspannen, voor Kees en Hans. Ook bij de witte nummers was het met de relatieve rust gedaan en waaiden er door de vele tempoversnellingen in de laatste ronden nog renners af. De laatste demarrage was van Mens die hierdoor als eerste uit de bocht voor de finish kwam maar er nog zes langs zijn verzuurde oren hoorde suizen. Mark Vlijm won voor Mitchel Huenders en Johan vd Veen. John

Jabik-Jan Bastiaans en Seppe Hoogzaad bij de eerste 10 in de Shimano-fietschallenge Zie hiervoor de website van Gaul!

Verslag Sloten, woensdag 2/5 Het was een mooie woensdagavond en diverse Amsterdam koerslegenden hadden de weg naar Sloten weten te vinden. Zo waren Kees, Hans en Ronald en de Marcello's W. en K. van de partij. Ook Laszlo reed achter het peloton zijn trainingsrondjes. Ook de Petrus van de koershemel, de onvolprezen Jan Zomer, reed mee en zou bij de eerste 10 eindigen. Kees had de juiste spirit van de afgelopen zondag nog niet verloren en samen deden wij een vroege ontsnappingspoging. Na een paar ronden bijgehaald door de voorwacht van het peloton met hierin een aantal ambitieuze koerspakken van elite-ploegen vertegenwoordigd, liet Kees zich wat zakken waardoor hij de slag net miste. Voorin werd kop over kop doorgereden en zonder bijzondere tempoversnelling reden we met 5 man weg met o.a. Michael Ruska (winnaar oranjeronde Ama-B) en Nico van Schaik. De sterkste van het groepje deelde halfkoers terloops mee dat hij een clubgenoot was bij Gaul!: Seppe Hoogzaad. Hij reed lange kopbeurten van 46 tegen de wind. Nico vond het wel goed en nam niet meer over en Michael vroeg na verloop van tijd ook of het wat minder kon. Het peloton had zich allang gewonnen gegeven en werd kort voor het afsprinten van zwart gedubbeld. Nico liet het lopen en de zwarte koersroem was voor Mens. De drie witte nummers sprintten in het peloton voor de overwinning. Michael Ruska won. John

De koers op sloten 28-4-2007 Sloten rijmt op kloten. En die kloten heb je tegenwoordig wel nodig. Het is niet meer zo dat iedereen met twee vingers in zijn neus zo maar even meepeddelt. 28 april halverwege de koers gaan er en paar zeer elite renners 4 ronden lang 48 in het uur scheuren, de groep valt onmiddellijk in stukken, Ik zit met veel pijn in het laatste wiel van groep 1. Wat blijkt: na 4 ronden hebben de heren voorin geen zin meer en zakt het tempo onmiddellijk onder de 40 en verdwijnt een voorsprong van 500 meter in een ommezien. Het laatste deel de gebruikelijke schermutselingen. Bij het bord voor de laatste drie ronden voor de zwarte nummers zit ik voorin, schiet er plotseling een gast voorbij die de hele koers in het laatste wiel heeft gehangen. Ik geef nog een keer alles en probeer mee te gaan. Luid wordt mij het woord LUL te verstaan gegeven. ( in een flits herken ik M.K) Hij net als ikzelf blijven 1 ronde lang spartelen. Maar zoals vaker bieden de witte nummers verlossing. Zij brengen het hele peloton terug waardoor mij niets anders restte dan met opgeblazen poten toch nog naar een 5e plek te sprinten. Een stukje verslag en wat Azijn. Hans

Verslag MTB-wedstrijd Havelte 29-04-07 Vandaag was ik samen met Mart Dominicus naar Havelte voor een MTB wedstrijd. Havelte is een heel mooi parcours. Vandaag kurkdroog, veel mul zand en enorme stofwolken. Dat MTB-en in Nederland is wel een zeer speciaal gebeuren. Met z'n eigen bijzonder handige en sterke specialisten. Zo'n kudde van die half garen, die gaan dan als een idioot van start, waarna al gauw een ieder z'n eigen plek heeft. Dan is het gewoon strak tempo houden en geen fouten maken. De startopstelling gaat naar uitslagen van eerdere wedstrijden. Vandaag was achteraan starten dodelijk want je zat dan gelijk in het mulle zand, dus lopen. Ik heb me de takken gefietst maar ik kwam er helemaal niet meer aan te pas. Zelfde verhaal voor Mart. Patrick Molenaars reed ook, zat goed in de wedstrijd en haalde een schitterende 12e plaats. Mart en ik gaan nog even oefenen. Bart

Verslag Spaarnwoude 29-04-2007 Het wat schamele optreden in Aalburg had het zelfvertrouwen geen goed gedaan. Het was zondag, vroeg in de ochtend en het ego was toe aan versterking. "Spaarnwoude, natuurlijk!". Als het niets wordt met de benen dan zijn er excuses genoeg: gisteren een klassieker gereden, lekker uitfietsen, goede training, een beetje zoals dat gelul wat je op Sloten vaak hoort. En misschien treffen we daar nog wat "gouwe gasten" uit het Amsterdamse. Aan het vertrek stond er in elk geval één, nl Kees, tezamen met zo'n stuk of dertig renners: masters 40+ en koersjeugd. De masters 50+ hadden een eigen koers om 12.00 uur. Na de loze ronde reden Kees en ik al pratend naar een renner die enkele tientallen meters vooruit was gereden. Het peloton reageerde niet, en met een simpel "rij maar door, Kees" was de ontsnapping een feit. We kregen nog gezelschap van een derde ("Herman") en bouwden onze voorsprong gestaag uit tot uiteindelijk ongeveer anderhalve minuut. Kees had een aantal weken niet getraind, noch gekoerst en liet Mens in de laatste ronde rustig begaan. "Die jongen zit niet lekker in zijn vel", dacht Kees, "en erover praten wil hij ook al niet". Herman had genoeg voorsprong om in alle rust de roem in de categorie koersjeugd te gaan opstrijken. Tevreden en met opgeheven hoofd togen de mannen huiswaarts. John

Verslag Luttenberg, zondag 22-04-07 Bart en ErikJan zijn zondag afgereisd naar Luttenberg om daar hun geluk te beproeven. Prachtig weer, de berg lag er bij om zo van achteren genomen te worden. ErikJan is echter tijdens de koers net zo lang naar de staart van het peloton gedrongen dat ie uiteindelijk gefinished is met een ploegje verslagen achterblijvers. Bart moest nog even wennen aan het idee, maar had uit zuiver winstbejag besloten te starten bij een troep ouwe van dagen. Godsammelazerus! Dat hele zwikkie zou in een bejaardenhuis echt geen opvallende verschijning zijn. Hier werd het na vele pogingen uiteindelijk een massasprint, waar onze Bartje echt helemaal niet aan te pas kwam. Wat een stelletje groenzoeter-eikel koersgabbers zijn wij toch weer geweest, nietwaar. Bart

Verslag omloop Aalburg 28-04-2007 Een grote afvaardiging van Gaul! Was vandaag aanwezig in Aalburg voor de eerste editie van deze koers met drie omlopen van 29,5 km door het polderland bij Aalburg. Met 25 graden en weinig wind was het een prachtige dag om te koersen. Tegelijkertijd zorgden de omstandigheden voor een groot compact peloton waar ondanks de hoge snelheden nauwelijks renners uit werden gelost. De Gaul!-formatie was voor in het peloton nadrukkelijk aanwezig. Vooral Jabik, Bas Canoy en Freek Terlouw, deden vele pogingen om het peloton achter zich te laten. In de derde ronde lukte het uiteindelijk een zestal renners om te ontsnappen, waar onder ook Freek Terlouw. De ploegen met mannen in de kopgroep gooiden de wedstrijd op slot zodat het op de smalle Brabandse polderwegen niet meer mogelijk was om nog bij de kop van het peloton te komen. Ook voor Gaul! was het zaak om de ontsnapping niet in gevaar te laten komen. Een renner bij de eerste 6 is immers een mooi resultaat in een koers met de beste A-amateurs van Nederland. Freek werd heel knap vijfde en ook Jabik en Christian Bosch eindigden bij de eerste 20. Ondergetekende eindigde achter in het peloton maar had een mooie en gezellige koersdag beleefd. John

Verslag Amstel-Goldrace 21-04-2007

Er rijden twee klassen rond. De trimmers en de licentiehouders. Geen zwarte, gele, rode, etc etc categorieën dus. De eerste zes worden in de uitslag genoemd. Naar mijn idee moet je aardig kunnen rijden om bij de eerste zes te eindigen. Het is Bart en mij in elk geval niet gelukt, hoewel ik puike beentjes had.) Ik liet dat alleen te veel zien in het begin van de koers. Wat de wedstrijd levendig maakt zijn de klassementjes over drie ronden. (Bart wist nog enige euries bij elkaar te sprokkelen in een klassementje.) Een koersje duurt een uur en een kwartier (de rit erheen ook voor mij) Er rijden zo een 35 man in de rondte, het voelt superveilig aan. Tja, ik kan niet anders zeggen, dat ik na de megadrukte op ons huisparcours, waar het altijd gezellig en leuk is, de komende tijd toch even ga kiezen voor een paar andere parcoursjes. Wie zin heeft….graag. Ik hou me aanbevolen voor WTC (donderdag) en Ulyssis (dindsdag) Hoop jullie eens te zien. Rene

De voorsprong van het het drietal moest minstens een kilometer zijn geweest, zij waren reeds volkomen uit zicht. Ik demarreerde en kreeg een kleine voorsprong Na aansluiting van nog twee witte nummers, kwam "good old" Bart zich ook met nog circa 3 of 4 man zich van voren melden. Nu kwam de gang er goed in, en er werd eendrachtig samengewerkt, met als resultaat dat de twee DTS'ers 4 ronden voor het einde werden ingerekend. De teleurstelling van deze jongens was van hun gezicht af te lezen. Na deze hergroepering bleef de kopgroep bij elkaar en kon er gezamenlijk worden afgesprint. Ondergetekende die in de regio toch bekend staat als gevreesd sprinter, en erkend finisher, kon dit vandaag niet waarmaken en eindigde als laatste van de kopgroep. Bart werd zesde. Alles bij elkaar was het weer lekker dwangmatig genieten, waarom beoefent toch niet iedereen deze prachtige sport ? Erik-Jan Bosch.

Verslag Sloten 14-04-07 Ondanks een schrijnend tekort aan plaatselijke vedetten werd er op zaterdag in Sloten weer gekoerst. Mannen van naam en faam kozen dit weekeinde voor Zaandam en Spaarnwoude, ongetwijfeld om ze daar met hun goudeerlijke koersmoraal een lesje te leren. Wel stond er het e.e.a. aan elite zonder en met contract en een aantal bleek er zin in te hebben. Vanaf het begin ging het flink hard met telkens wisselende kopgroepjes. Vooral de aanwezige Gaul!-renners deden er alles aan om een ontsnapping op touw te zetten. Maar met zoveel koerskanonnen lukte het niet om weg te komen. Op de voor de rode en zwarte nummers beslissende momenten was ondergetekende druk bezig met een zoveelste, naar later bleek dankzij een in Sloten revaliderende tulpenbol in Rabo-kledij, vruchtenloze poging tot verkrijgen van eeuwige roem. Derhalve, gelieve voor de uitslag de site van WVA te raadplegen. Hetzelfde geldt voor de uitslag van de witte nummers. Na de koers bleek onze Amsterdamse eeuwige koersjeugd en clubkampioen samen met onze koersende vrouwenkenner de hele zaak onder het genot van oudbruin te hebben kunnen gadeslaan. Die hadden helaas na het afsprinten van de gele nummers weinig meer gezien... John

Bart clubkampioen 2007 Vandaag is bij een heerlijk voorjaarszonnetje gestreden om het clubkampioenschap van WVA. De wedstrijd werd gekenmerkt door verdeeldheid. De Gaulisten mochten niet meedoen en ondanks Brohm's inspanning om iedereen met een wit nummer te laten rijden, nam, zoals het ook hoort bij wielrennen, ieder toch maar z'n eigen bestek. Het werd een erg leuke wedstrijd. Aanvankelijk wat afwachtend, gerits en het nodige in- en uitvoegwerk. In de derde ronde zijn er ongemerkt toch twee man een eindje vooruit. Paul vd Berg en Bart Dolfin. Van die twee ouwe gabbers, zo dacht men, viel geen gevaar te duchten. Deze ouwe pikken rijden echter toch wel flink door en zien kans tot ruim half koers vooruit te blijven. Inmiddels is in het peloton het kaf van het koren gescheiden en er is een groep jagers ontstaan van een man of tien. De twee dappere krijgers laten zich opslokken en de wedstrijd kan aanvangen. Kamerling en vd Berg als enige rode, Cohen, Dolfin en Helversteyn, met wit en zo'n 7 zwarte waaronder natuurlijk EricJan en Hans. Omdat in deze groep veel geklooi is weet Roy Snijders nog aan te sluiten. Iedereen probeert wel wat maar niets lukt. Deze pluk blijft dus bij elkaar tot de spurt van Kamerling en vd Berg. Kamerling wint. Er ontstaat nog meer geklooi. Cohen krijgt het aan de stok met Snijders omdat ze allebei verdommen een gaatje dicht te rijden. Dolfin en Helversteyn grijpen hun kans en gaan op de pedalen. Die zwarte gabbers spurten en de winnaar is Kieftenburg, die knaap met die hele dikke benen die ik nog niet eerder in de wedstrijd gezien had. Cohen en Snijders hebben de wedstrijd verspeeld en Dolfin wint in de sprint van onze vriend Helversteyn. Zo, dat hebben we weer gehad. Het was, kortom, weer een koers die alles in zich had zoals te doen gebruikelijk bij het clubkampioenschap. Dit keer echter geen kroos achter de oren, diskwalificatie wegens lekke banden, in de berm geplaatste koersvedetten of mannen met te witte benen. Wel een grootse winnaar. Bart, wat een geweldige prestatie, van harte gefeliciteerd. Pieter, bedankt voor de foto's en gefeliciteerd met je tweede plaats!

Verslag Sloten 31 maart 2007 Onder een stralende voorjaarszon maar met stevige voorjaarswind, vertrok een groot pak renners voor wat een zware koers zou gaan worden. In het peloton tal van grootheden, zoals o.a. Rene, Bart, Hans en Kees. Het was jammer dat Erik-Jan er niet was want een koers waarbij mannen van jongens worden gescheiden is hem op het lijf geschreven. Al snel ontstond een kopgroepje met daarin alle reeds genoemde kanonnen maar, op het lange rechte stuk werd de groep door een wild zwaaiende Laszlo tot stoppen gemaand. Er was een valpartij geweest en het zag er serieus uit. Na de hervatting ontstond onder invloed van een enorm tempo na een aantal ronden een nieuwe kopgroep van ongeveer 20-25 man. Hierbij maar enkele zwarte nummers, waar onder Kees die heel veel kopwerk deed en heel sterk reed. Onder impuls van, naast Kees, een groot aantal sterke renners w.o. enkelen van Ruiter-Dakkapellen, Johan van de Veen, Rick Krijt en Freek (van Gaul!), lag het peloton al snel op een flinke achterstand. Door het hoge tempo dunde de kopgroep verder uit waardoor uiteindelijk een groep overbleef met 10 witte nummers en Kees als enige veteraan. Doordat Nico Bodifee als enige 50-er lange tijd deel uitmaakte van de kopgroep won hij in deze categorie afgetekend. Kees kreeg loon naar werken en won bij de masters 40+. De 10 overgebleven witte nummers maakten elkaar het leven zuur met demarrages en tempoversnellingen. Hierdoor ontstond uiteindelijk in de laatste ronde een kopgroep van 4 man. Ik heb geen idee wie er gewonnen heeft maar weet wel dat Freek heel knap tweede werd. Mens had geen benen meer voor de sprint en werd 10e. John	Kees
	Bart heeft het al gemeld, maar een tweede bericht kan zeker geen kwaad. Wat heeft onze Johnny verdiend gewonnen. Sleuren en sleuren, bij elke ontsnapping betrokken, wat zeg ik…elke ontsnapping werd ingezet door de beer uit Almere. Geen enkele demarrage had echter succes, want het peloton raasde er voortdurend achteraan met snelheden tussen de 45 en 50. In de laatste ronde naaide John er met een beginsnelheid van 50 tussenuit en gaf alle eliterenners, die tegenwoordig met verrijdbare stewardessenkoffertjes naar de koers komen, fietsles. Onze vriend uit Almere heeft helemaal niet zo een koffertje, heeft ook geen dura-ace, geen poetsdoek en ook geen scheermessen, maar hij wint wel en dat is wat we eigenlijk allemaal willen. Nogmaals van harte !! Behalve het festijn op de Wheelerplanet, genoot ik van ook nog even na van de Italiaanse hoogmis Milano San Remo. Prachtig om te zien dat Freire een rassprinter is en Tom Boonen niet. Let maar op, als Mac Ewen, Oscar en Boonen op de meet afkachelen, wordt de Belg derde. Ik stond in mijn eentje te juichen toen Oscarito met zijn ontwapende glimlach de meet passeerde. René
John is kampioen van Wheelerplanet!!!! Geheel op zijn eigen onnavolgbare wijze heeft John vandaag echt iedereen het nakijken gegeven. Winnaar geworden bij de elite dus. Met eigen ogen heb ik gezien hoe hij eerst zo ongeveer de hele wedstrijd op kop heeft gereden. De vele ontsnappingen, waarbij ik af en toe in het wiel mee mocht, leidde uiteindelijk niet tot een kopgroep. Maar in de laatste ronde is hij gewoon van het peloton weggereden. Snoeihard, niemand kon nog aanpikken. Ik sta perplex. John: "Ik was het wel een keer zat; toen heb ik hem op de 12 gezet en ben hard weggereden". Nou, dan weten wij het wel. Het was een mooie wedstrijd. John, je bent een bikkel, van ons allemaal proficiat. Bart
	Sloten, 17 maart 2007 Vandaag werd er weer hard gefietst.Ik was een paar ronden weg met Bart & Kees toen we teruggepakt werden door een groep van een man of 25. De rest van het peloton stond toen al onder de douche. Sebastiaan Langeveld zat er ook bij, wat rijdt die knul hard. Hij had al 4 uur voorgefietst. Moet ik op mijn ouwe dag nu al op fietsen met profs, waar moet dat heen ?
Fietsen in Spanje De laatste drie jaar hebben Bart Dolphin, John Mens, en ondergetekende in het vroege voorjaar een fietsweek in het buitenland gehouden. Soms ook met andere fietsverslaafden erbij, maar de laatste twee jaar bleef deze harde kern over. Zo ook dit jaar werd net als in 2006 een huisje betrokken aan de Costa Brava een paar kilometers van de kust. Doel van deze week is naast een plezierige vakantie, het aanscherpen van de vorm voor het komende seizoen. Al was het alleen maar om het adagium van Jan Zomer uit de Wielerexpress te weerleggen, namelijk dat een veteraan denkt dat hij ieder jaar beter gaat rijden, maar ieder jaar minder rijdt. Het gebied achter de kust is prachtig, hier geen vakantie appartementen, maar een leeg berggebied met hier en daar een eenzaam gelegen dorpje. Met temperaturen tussen de 13 en 19 ş C ideaal fietsen. Bijna elke dag werd er dan ook gefietst, tochten variërend tussen de 3 en 6 uur. Na een hele dag fietsen kwamen we vaak geradbraakt thuis, om vervolgens een uur onder zeil te gaan, als oude kerels. (opgebaard, om de eerder genoemde Jan Zomer te citeren) Als we weer enigszins bijgekomen waren, werd het eten bereid en de flessen "herstelwijn" geopend. Onder invloed van deze "herstelwijn" kwamen de tongen los, en werd o.a. de dag, het leven, en het komend fietsseizoen besproken. Ach kon het hele leven maar zo zijn, fietsen, eten, wijn drinken, slapen. Maar aan alles komt een eind, ook aan deze week, en met dodelijk vermoeide benen stapten wij weer in het vliegtuig. De supercompensatie kon beginnen. Alles bij elkaar was het weer een fantastische week, wat mij betreft volgend jaar weer! Erik-Jan Bosch.

Toen ik nog bij de amateurs reed Na een pittige wedstrijd bij de veteranen op dag 1 van het kampioenschap van Amsterdam kon Mens de verleiding van het mooie weer niet weerstaan en besloot de Toyota andermaal richting Sloten te dirigeren. Al dat geouwehoer over wedstrijden bij "de amateurs"; ik wilde het nou wel eens meemaken. En met mijn A-licentie in de achterzak was dit een mooie gelegenheid want op Sloten rijden ze mij er niet af. Aan de start een hele horde smal gesmoelde, gesoigneerde melkmuilen. Ik stond er naast een die de dag gerust zonder Gilette kon beginnen. Hans sprak vanuit het juryhok de renners toe. "Een wedstrijd over 100 kilometer" hoorde ik hem zeggen. "Godverdomme, daar hadden we even geen rekening mee gehouden". Ik had mezelf voor de wedstrijd redelijk voorzien van Sultana en bananen maar had niets bij me behalve een kleine witte Ger met limonade. "En daar gaan de paarden van start". Meteen naar de kop, dat is wel zo veilig. Hier aangekomen trof ik twee bekenden: Rob Disseldorp en Pieter Scheerens, na vorige week een vertrouwd gezelschap. "Heren, waar waren we gebleven?", grapte ik nog.